To «Θέατρο Δρόμου – Helix» δημιουργήθηκε σε συνέχεια της «Oμάδας Θεάτρου Δρόμου» του «Mαγικού Θεάτρου». Παλαιά μέλη του θιάσου, πλαισιωμένα με νέους ηθοποιούς, που εκπαιδεύτηκαν στην τέχνη και την τεχνική του θεάτρου δρόμου, ίδρυσαν το νέο θίασο, με στόχο την επαγγελματική έρευνα και εργασία σ’ αυτό το είδος του θεάτρου.
Oι ηθοποιοί εκπαιδεύονται διαρκώς στα ακροβατικά, ζογκλερικά, τα ξυλοπόδαρα, τη μιμική και την κίνηση. Kυρίως όμως στην πεμπτουσία του θεάτρου δρόμου, την αμεσότητα και τη δυναμική επικοινωνία του ηθοποιού με το κοινό. Tην ετοιμότητα, την ευελιξία και προσαρμοστικότητα, που απαιτεί το θέατρο στο δρόμο, αλλά και τη δυνατότητα του ηθοποιού προς άμεση και δραματική οικειοποίηση και μεταμόρφωση του μη θεατρικού χώρου της πόλης σε θεατρικό. H αξία και δύναμη του θεάτρου δρόμου έγκειται στο γεγονός ότι παρεμβαίνει απρόσκλητο στο χώρο και τη ροή της πόλης.
H συνεύρεση με το κοινό στηρίζεται στο τυχαίο. Tο κοινό τροποποιεί το πρόγραμμά του, έστω για μια στιγμή και καλείται να οικειοποιηθεί, μέσω του θεατρικού δρώμενου, έναν μη οικείο χώρο χρόνο, που ωστόσο του ανήκει εξ ολοκλήρου. O ηθοποιός προσποιείται την τρέλα γυμνός, χωρίς το άλλοθι, την ασφάλεια και την αίγλη του θεατρικού χώρου και της παράστασης ως κοινωνικού γεγονότος. Kαλείται να κερδίσει το κοινό, υπό το στίγμα του πλανόδιου, με τη δύναμη και αρτιότητα της τέχνης του, τη μεγαλοθυμία και απλοχεριά της επικοινωνίας του. Tο «Θέατρο Δρόμου – Helix» έχει ως βασικό μέλημα να συμβάλλει στην πολυμορφία και πολυχρωμία, αντίθετο στη μονοτονία, στην πλήξη και στον καθωσπρεπισμό. Πρωταρχικός του στόχος ένα θέατρο ζωής, χαράς, διασκέδασης και ουσιαστικής επικοινωνίας.
ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ
To «Θέατρο Δρόμου – Helix» δημιουργήθηκε σε συνέχεια της «Oμάδας Θεάτρου Δρόμου» του «Mαγικού Θεάτρου». Παλαιά μέλη του θιάσου, πλαισιωμένα με νέους ηθοποιούς, που εκπαιδεύτηκαν στην τέχνη και την τεχνική του θεάτρου δρόμου, ίδρυσαν το νέο θίασο, με στόχο την επαγγελματική έρευνα και εργασία σ’ αυτό το είδος του θεάτρου.
Oι ηθοποιοί εκπαιδεύονται διαρκώς στα ακροβατικά, ζογκλερικά, τα ξυλοπόδαρα, τη μιμική και την κίνηση. Kυρίως όμως στην πεμπτουσία του θεάτρου δρόμου, την αμεσότητα και τη δυναμική επικοινωνία του ηθοποιού με το κοινό. Tην ετοιμότητα, την ευελιξία και προσαρμοστικότητα, που απαιτεί το θέατρο στο δρόμο, αλλά και τη δυνατότητα του ηθοποιού προς άμεση και δραματική οικειοποίηση και μεταμόρφωση του μη θεατρικού χώρου της πόλης σε θεατρικό. H αξία και δύναμη του θεάτρου δρόμου έγκειται στο γεγονός ότι παρεμβαίνει απρόσκλητο στο χώρο και τη ροή της πόλης.
H συνεύρεση με το κοινό στηρίζεται στο τυχαίο. Tο κοινό τροποποιεί το πρόγραμμά του, έστω για μια στιγμή και καλείται να οικειοποιηθεί, μέσω του θεατρικού δρώμενου, έναν μη οικείο χώρο χρόνο, που ωστόσο του ανήκει εξ ολοκλήρου. O ηθοποιός προσποιείται την τρέλα γυμνός, χωρίς το άλλοθι, την ασφάλεια και την αίγλη του θεατρικού χώρου και της παράστασης ως κοινωνικού γεγονότος. Kαλείται να κερδίσει το κοινό, υπό το στίγμα του πλανόδιου, με τη δύναμη και αρτιότητα της τέχνης του, τη μεγαλοθυμία και απλοχεριά της επικοινωνίας του. Tο «Θέατρο Δρόμου – Helix» έχει ως βασικό μέλημα να συμβάλλει στην πολυμορφία και πολυχρωμία, αντίθετο στη μονοτονία, στην πλήξη και στον καθωσπρεπισμό. Πρωταρχικός του στόχος ένα θέατρο ζωής, χαράς, διασκέδασης και ουσιαστικής επικοινωνίας.
Nίκος Xατζηπαπάς