ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ

Οι θεοί πάνω, οι άνθρωποι κάτω. Ο Αισχύλος τοποθετεί τα πάθη του Προμηθέα στη σκεπή του κόσμου, στον Καύκασο, μια ερημική και φαλακρή βουνοκορφή. Ο Προμηθέας αλυσοδένεται στο βράχο, ύστερα ρίχνεται στην άβυσσο του Ταρτάρου. Ο Τάρταρος βρίσκεται κάτω από τη γη.

Στο δράμα του Προμηθέα συμμετέχει ολόκληρος ο κόσμος: θεοί, άνθρωποι και στοιχειακές δυνάμεις. Αυτός ο κόσμος έχει μια κάθετη διάρθρωση: πάνω είναι η έδρα των θεών και της εξουσίας, κάτω ο τόπος της εξορίας και της τιμωρίας. Στη μέση βρίσκεται ο επίπεδος δίσκος της γης, και το επίπεδο πιάτο της ορχήστρας όπου διαδραματίζεται η δράση.

Η κάθετη διάρθρωση του κόσμου με το Πάνω και το Κάτω που αποτελούν συγκεκριμένο συμβολισμό και προορισμό, είναι από τα οικουμενικότερα και ανθεκτικότερα στο χρόνο αρχέτυπα. «Η κόλαση, το κέντρο της γης και η πύλη του ουρανού βρίσκονται πάνω στον ίδιο άξονα, και πάνω σ’ αυτόν τον άξονα πραγματοποιείται το πέρασμα από τη μια κοσμική περιοχή στην άλλη».

Για το Θέαμα «Προμηθέας Στον άξονα του Κόσμου» χρησιμοποιήθηκαν αποσπάσματα από τα έργα του Νίκου Καζαντζάκη «Προμηθέας Πυρφόρος» και «Προμηθέας Λυόμενος», του Ησιόδου «Έργα και Ημέρες», «Θεογονία» και «Τιτανομαχία», του Αισχύλου «Προμηθέας Δεσμώτης» και του Ευριπίδη «Βάκχες». Τα κείμενα αποδίδονται στα νέα και αρχαία ελληνικά, καθώς και σε διάφορες, ευρωπαϊκές και μη, γλώσσες. Ο στόχος του Θεάματος είναι η χρήση, η αφήγηση ενός παγκόσμιου και διαχρονικού μύθου, μέσω ενός ιδιότυπου θεατρικού είδους, όχι εντός του κλασικού θεατρικού χώρου, αλλά μέσα στο περιβάλλον της σύγχρονης πόλης. Το περιβάλλον της πόλης στο Θέατρο Δρόμου παίζει έναν καθοριστικό ρόλο.

Ο ηθοποιός οικειοποιείται και μεταμορφώνει το μη θεατρικό χώρο σε χώρο θεατρικής δράσης. Ως εκ τούτου, ο μύθος αποκτά άμεση σχέση με το περιβάλλον. Η δομή της πόλης, απόρροια της δράσης και του αγώνα του ανθρώπου. Και ο άνθρωπος δεσμώτης του χώρου που ο ίδιος οικοδόμησε. Η παράσταση, πέρα από τις τεχνικές του Θεάτρου Δρόμου που χρησιμοποιεί στοχεύει παράλληλα και σε μια σύνθεση τεχνών και άλλων μορφών έκφρασης.

Το σκηνικό αποτελείται από μια λυόμενη κατασκευή από σκαλωσιές και σκάλες, η οποία σε κάποια στιγμή της παράστασης φλέγεται, υπογραμμίζοντας την μεγαλειώδη πτώση του Προμηθέα. Η λύτρωση, η ανάσταση του Προμηθέα-ανθρώπου, έρχεται μέσα από την μετάληψη του ίδιου του Διονύσου σε μία οργιαστική βακχική τελετουργία.